1) Sjálfstætt aflgjafi
Sem sjálfframleiddur og sjálfnotaður aflgjafi eru farsímar dísilrafstöðvar oft fyrsti kosturinn fyrir sjálfstætt aflgjafa þegar aflframleiðslugetan er ekki of mikil. Þar sem ekki er til staðar rafmagnsnet, herbúðir, vinnustöðvar og ratsjárstöðvar langt í burtu frá meginlandinu, afskekktum hirðsvæðum, dreifbýli, eyðimerkurhásléttum o.s.frv., er þörf á þessari tegund af aflgjafa.
2) Varaaflgjafi
Hjá sumum stórnotendum er tiltölulega stöðugt og áreiðanlegt netaflgjafi. Til að koma í veg fyrir rafrásarbilun eða tímabundið rafmagnsleysi þarf að stilla varaaflgjafa fyrir neyðarnotkun.
3) Önnur aflgjafi
Farsímar dísilrafallasett geta bætt upp fyrir skort á raforkuveitu. Ef um ófullnægjandi aflgjafa er að ræða er notkunin takmörkuð og aflgjafadeild slítur aflgjafa. Á þessum tíma, til að framleiða og vinna venjulega, þarf stórnotandinn að nota annan orku til að veita orku.
4) Slökkviliðsaflgjafi
Brunarafallasett eru aðallega búin til að byggja upp brunabúnað. Þegar eldur eða aðrar aðstæður eiga sér stað er slökkt á rafmagni borgarinnar og farsímarafallið verður aflgjafi fyrir slökkvibúnað.
